czwartek, 4 grudnia 2008
wtorek, 2 grudnia 2008
Nie dogaduju :(
Po schodach na scenę zgrabnymi krokami wchodzi Danuśka, na której trend i nurt XXI wieku wywarł niemałe zmiany w wyglądzie, zamieniając ją w chodzący stereotyp. Danuśka porusza się po scenie zgrabniej i pewniej niż sarna na bezpiecznej polanie, zarzuca długimi i mocnymi włosami koloru iście blond na drugą stronę, co powoduje utracenie równowagi, załamanie się tych dwóch wież babel pod nią i wypusczzenie z rąk tacy z pożywieniem.
Danuśka ląduje na ziemi, na jej twarzy pojawia się przerażenie na przemian ze zrezygnowaniem godnym ofiary w minucie śmierci.
DANUŚKA
Moje ręce w krwawym sosie
toną, moja dusza krwawi
na myśl, że tych dwóch kanapek
sok trawienny już nie strawi.
Szlocham! Szlocham!
Ach! Zawiły losie zgniły!
Nie mam słów, w moim stosunku
do twych działań na mą dolę!
MIŁOMIR (wchodzi na scenę)
Ja pierdolę.
No kochanie, Danko miła,
nieźleś się upierdoliła!
czwartek, 13 listopada 2008
Tak
---
--
-
Drewna kłodo!
Mego życia osłodo, niczym bestia z
Komodo pilnujesz składzika drewna,
memu sercu pokrewna, jak rzewna łza
swego celu pewna, by dotknąć dna.
Ty płoniesz!
Językami świata wciąż zioniesz, toniesz
w odmętach kominka, w kominka prętach
zamknięta, a jakże otwarta, na proch
wciąż tarta. Niezaparta, z rękawa karta.
Ty gaśniesz!
Lecz zanim zaśniesz i w proch się rozsypiesz
dasz ostatnie tchnienie, już ledwo zipiesz.
Twój zegar stanął, wokół ciemno choć jest
rano. Jakby wodę w ciebie wlano.
Do widzenia!
Nie mówię żegnaj, bo wiem że marzenia
by z tobą obcować, westchnienia, by cię
w sobie mieć, nadejdą w oka mgnienie.
Spożyję cię. Na rozwolnienie.
niedziela, 2 listopada 2008
Sto rzeczy niekochanych
---
Sto rzeczy niekochanych
1.Politycy. To zadziwiające jak opanowali umiejętność ustawicznego wyprowadzania mnie z równowagi swoją głupotą przy mojej kompletnej ignorancji i braku jakiegokolwiek zainteresowania w ich dziedzinie. Robią to po mistrzowsku i olimpijsku wręcz.
2.Kolejki (w kasach, sklepach etc.). Mimo tego, że sklep to nie takie znowu nowe zjawisko w naszym kraju, połowa społeczeństwa wciąż myli go z informacją turystyczną, a sklepową jako osobę, która lepiej wie jaki chlebek kupić, czy ten kupon na lotka trafi szóstkę, albo czy ten beret pasuje jak ulał. Koło gospodyń miejskich piętro wyżej.
3.Towarzystwo autobusowe. Piąta symfonia linii XYZ w tonacji psychodelicznego dzwonka na komórkę, w akompaniamencie piszczących dziewczynek, z domieszką miażdżenia szczękami czipsów oraz przygłuszonych dźwięków ze słuchawek. Całość idealnie dopełnia zapach przepocono – wódczany. Dziękujemy, zapraszamy ponownie.
4.Pogoda. Jest jednym z większych sponsorów tego całego tekstu. Budzę się, jest ciemno. Wracam, jest ciemno. Kimkolwiek jesteś, oddawaj dzień. Mam nieprzebrane masy złego samopoczucia i październikowych bólów głowy i nie zawaham się ich użyć.
5. Blond solary i ich towarzysze niedoli. On wcinający na śniadanie sterydy z mlekiem i wcinający więcej syntholu niż ja chleba, ona z fetyszem skrajnych kontrastów – białe włosy a skóra spalona jakby usilnie starała się zmienić rasę. Dżekson się w grobie przewraca. Albo będzie.
6.Schemat. Nie, nie będziesz fajniejszy/a gdy kupisz kolorowe rurki, białe najki, arafatkę czy inne ultramasowe powielacze których jest więcej niż Azjatów. Chodzenie na łatwiznę z osobowością to kalectwo wręcz.
7.Mury. Zapisane, zamalowane. Nie, to nie jest sztuka ani żadna forma wyrazu. Na tysiąc takich bazgrołów może jeden to jakaś forma sztuki. Zadziwiające że ci „malarze” szpecą tak własne miasto. Mówi się, że we własne gniazdo się nie sra. Dużo koprofilów w Trójmieście mamy zatem.
8.Meneliada i żuleria, podlewający miasta ze skutecznością markowych zraszaczy, wcinający alkoholowe zupki Niezależnie od pogody im wieje w profil z dziesięć w skali Beauforta. Ruszcie się z tych dworców, załóżcie rodzinę, grajcie na giełdzie,w skrable, cokolwiek.
9.Dziewięćdziesiąt dwie inne sprawy o których nie napiszę bo albo nie nadają się do druku ze względu na treści i zostałbym poligonem dla cenzury albo jestem aktualnie w zbyt dobrym nastroju by sobie o nich przypomnieć i o nich napisać.
piątek, 19 września 2008
Jak mi się nic nie chce!
O tak, tak mi się nie chce niczego że aż włosy nie rosną. ><
czwartek, 18 września 2008
Tamdaramdam.
Witam witam, mam coś dla wszystkich!
Danuśka:
Witaj okno, witaj ściano,
witaj mydło, witaj wanno,
witaj kołdro, witaj łóżko,
prześcieradło i poduszko!
Miłomir:
Witaj kupo, witaj smrodzie
witaj brudzie na mej brodzie,
witaj pocie, witaj klopie,
ropne pryszcze, zgniły czopie!
Danuśka:
Weź mnie!
I tym niesmacznym akcentem zakańczam kolejny wpis.
Polityki kontrastowej ciąg dalszy.
Hey, Republika, Prodigy
niedziela, 14 września 2008
piątek, 12 września 2008
Hihi pantalon
Żebyście mogli popatrzeć czasem na coś innego niż tekst, łapcie. Praca sponsorowana przez piosenkę Luli Lali zespołu Hey.
No ok, ale dlaczego śrubokrętem?
Kilka spraw bieżących:
1. Każdy kto nie miałby nic przeciwko oddaniu mi części swoich pieniędzy - kontakt
2. Każdy, kto nie miałby nic przeciwko załatwieniu mi biletu na Hey Unplugged w Gdańsku - kontakt
3. Każdy, kto chce wsadzić palce w prąd, niech wsadzi w - kontakt
Także powiadam wam i rzeczę: Hey, Republika, Hey, Republika - poza nimi słucham tylko trzasku kołdry kiedy obracam się na trzeci bok.
Na brzydki i niesmaczny koniec małe co nieco:
Elewacja, elewacja
kot i pies i jest ulica
partyzanci, partyzanci
pomalujcie swoje lica
i cyca.
Danke.
środa, 10 września 2008
Hm?
Sztuka teatralna.
Scenariusz: reżyseria.
Reżyseria: scenariusz.
FADE IN
Bujna łąka pod jaworem, zwierzęta radośnie korzystają z darów pogody, hasają, brykają, zażywają kąpieli słonecznych, wodnych, a także i błotne w całym tarabanie i tumulcie się odnajdą. Pod kwitnące drzewo wierzby płaczącej wbiega Danuśka, dziewczę-kwiat, ma na sobie zwiewną sukieneczkę, matowe rumieńce ozdabiają uśmiechniętą od ucha do ucha twarzyczkę.
DANUŚKA
Jakimż cudem jest ten dzionek
przeto chmurki szukać próżno
w moim raju, gdzie jelonek
kończy hece nocą późną!
Z oddali nadchodzi Miłomir, kochanek Danuśki.
DANUŚKA:
Przebóg! Czyż to nie mój miły
Miłuś, Miłek, Miłorząbek!
jednak szlakiem dość zawiłym
kroczy do mnie na obrządek.
MIŁOMIR (pijany):
Danka kurwa, ile można
z gównem się pierdolić!
Bądź ty lepiej dziwko trwożna
dupę będziem solić!
DANUŚKA:
Przebóg.
FADE OUT
Sztuka sponsorowana przez dzisiejszą lekcję polskiego.
niedziela, 7 września 2008
Wracam w chwale taboretu!
Tak, były czasy, kiedy blog ten świecił pustkami niczym wylizany słoik po miodku gryczanym, jednak mam dla was pełną emocji i koleżeństwa wiadomość! Te złe i niedobre czasy już się skończyły! Mój wielce oczekiwany kombek nastał właśnie teraz, także grzejcie rssy, spawajcie kartony i haftujcie trzciny albowiem opowiem wam, co mi się dziś wydarzyło!
Spałem na lewym boku!
środa, 13 sierpnia 2008
wtorek, 12 sierpnia 2008
Do zjazdu, gotowi, falstart!
Koszmarnie miło mi powitać zgromadzoną tu wiekszą lub mniejszą publikę. Cieszę się jak ortalionowy szpadelek na myśl, że mojego bloga właśnie oglądają miliony Polaków bez paszportu na całym świecie od Warszawy aż do tamtąd.
- Jeśli weźmiesz fioletową pigułkę, obudzisz się w piętrowym łóżku na wschodnim Sybirze, jeśli jednak weźmiesz apap, pokażę ci jak daleko sięga królicza nora...
- Wezmę ibuprom
Pierwszy wpis sponsorowany przez ibuprom, apap, matrix i kanał rss jakże ci przydatny czytelniku.